اللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجَةِ بنِ الحَسَن ، صَلَواتُکَ علَیهِ و عَلی آبائِهِ ، فِی هَذِهِ السَّاعَةِ وَ فِی کُلِّ سَاعَةٍ ، وَلِیّاً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَ دَلِیلًا وَ عَیْناً ، حَتَّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَ تُمَتعَهُ فِیهَا طَوِیلا
شنبه, 05 خرداد 1397 - Saturday, 26 May 2018
کد خبـر : 718
تاریخ انتشار: شنبه, ۲۲ ارديبهشت ۱۳۹۷ ۱۰:۰۳
دسته: برگزیده
پرینت
ایمیل

توصیه های رهبری به ائمه جماعات مساجد

*وقتی مسجد، بر محور و مدار روحانی و پیش‌نماز آن می‌چرخد، نمی‌شود از پویایی مسجد صحبت نمود و از تاثیر رفتار و عملکرد روحانی محترم غافل شد. مقام معظم رهبری در مورد نقش روحانی در مسجد  می‌فرمایند: «پیش‏نمازى، یعنى آدم مسجد را واقعاً محل کار خودش بداند؛ قبل از وقت، حتّى قبل از دیگران، به آنجا برود؛ اوضاع مسجد را ببیند؛ اگر اشکالاتى در وضع ظاهرى مسجد هست، برطرف کند؛ سجاده‏اش را پهن نماید؛ منتظر مردم بماند که بیایند؛ با یک‏ یکِ افرادى که مى‏ آیند، تا آنجایى که مى‏تواند، تماس بگیرد؛ به آن‏ها محبت بکند؛ از آن‏ها احوالپرسى نماید؛ اگر مشکلى دارند، در آن حدى که برایش میسور است، برطرف کند، نه اینکه پادوى کارهاى خدماتى مردم بشود در بعضى از مساجد، چنین چیزهایى وجود دارد که قطعاً غلط است در آنجا بنشیند، مردم به او مراجعه بکنند، دردِ دل بکنند، خودش را بر مردم عرضه کند، در معرض مراجعات مردم قرار بدهد؛ نماز را که تمام کرد، براى مردم مسئله و تفسیرى بگوید، حرفى بزند و بلند شود، بیرون برود؛ یعنى این‏طور، ساعتى از وقت خودش را در اینجا صرف بکند».( پایگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار آیت الله العظمی سید علی خامنه‌ای،1369)

 

*و در جایی دیگر می‌فرمایند: «اگر ما مساجد را گرم نگه نداریم، در مساجد حضور نداشته باشیم و در حد توان و امکانِ یک روحانى و پیش‏نماز به مسجد نرسیم، چطور مى‏توانیم توقع کنیم که به هنگام اذان ظهر مردم دکان‏هاشان را ببندند و بیایند پشت سر ما نماز بخوانند؟! ما باید آنجا باشیم تا زمینه براى آمدن مردم فراهم بشود».( پایگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار آیت الله العظمی سید علی خامنه‌ای،1370)

 

*مسجد یک پایگاه و یک مأمن برای مردم و جوانان باید باشد، به طوری که اگر کسی مشکلی داشت حس کند در مسجد کسی هست که به او کمک کند، یا جوانی که به لحاظ روحی دچار مشکل است دوای خود را در مسجد بیابد، بالاتر از این، حتی برای این‌که سرگرم و شاد شود به مسجد بیاید. همه این‌ها به این برمی‌گردد که روحانی محترم با حضور خود این فضا را آماده کند، اگر یک روحانی بعد از نماز بدون توجه به مردم و جوانان مسجد را ترک نماید نمی‌توان توقع داشت که آن مسجد یک مسجد پویایی باشد، هرچند دیگر مسئولین مسجد کار خود را به خوبی انجام دهند. نبی مکرم اسلام صلی الله علیه و آله در مسجد برای جوانان همسر انتخاب می‌نمود و آن‌ها را به عقد هم  در می‌آورد.

 

*روحانی محترم اگر بخواهد مسجدی پویا داشته باشد لازمه‌اش بسط دادن فعالیت‌های مسجد به بیرون از آن و در بین جوانان است، مقام معظم رهبری در این باره می‌فرمایند:« یکى از چیزهائى که به نظر من به شما کمک مى‏کند، این چیزى است که در مورد نبى مکرم، امیر المؤمنین فرمود: « طَبِیبٌ دَوَّارٌ بِطِبِّهِ قَدْ أَحْکَمَ مَرَاهِمَهُ وَ أَحْمَى مَوَاسِمَه‏» (شریف رضی،1414،ص.156) نباید پشت میز و توى اتاق حبس شد. شکل ادارى پیدا کردنِ ما مجموعه‏‌ى روحانى‏ و مجموعه‌‏ى آخوند، به نفع ما نیست. هر مسئولیتى هم در هرجا داریم، این حالت طلبگى خودمان، حالت آخوندى خودمان، حالت روحانى‏ خودمان را- که انس با مردم، رفتن میان مردم، گفتن به زبان مردم، شنیدن درددل مردم است- باید از دست ندهیم».( پایگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار آیت الله العظمی سید علی خامنه‌ای،1389).

 

 

*پویایی این است که مسجد خود را با شرایط زمانه هم‌تراز نماید و  در هر زمان نیاز متناسب آن دوره را برای مخاطبان خود فراهم نماید، لازمه‌ی این پویایی، استفاده از ابزارها و شیوه‌های هر زمان است که روحانی محترم باید به آن توجه داشته باشند مقام معظم رهبری می‌فرمایند«تبلیغ، یعنى رساندن. ابزار رساندن، به حسب شرایط متفاوت است. یک‏ وقت هست که شما مى‌‏خواهید چیزى را به اتاق بغلى برسانید؛ مى‌‏شود آن را در مشت گرفت و به آنجا برد؛ اما گاهى یک فرسخ فاصله هست؛ گاهى تا آن طرف دنیا باید بروید؛ گاهى حجاب‌ها و دیوارها هست؛ گاهى از کوه‌ها و گردنه‌‏ها باید عبور کنید؛ گاهى آنچه را که بردید، طرف طوعاً و رغبتاً مى‌‏پذیرد؛ گاهى باید با لطایف الحیل آن را به او بدهید؛ گاهى دیگرى آنجا ایستاده و نمى‌‏گذارد آن چیزى که شما بُرده‏‌اید، به او برسد؛ بنابراین، تبلیغ انواع و اقسامى دارد. در هر شرایطى، نحوه‌‏ى رساندن به گونه‌‏یى است. آن چیست که تشخیص مى‌‏دهد ابزار و نحوه‌‏ى رساندن کدام است؟ آن، ابتکار و ذوق و سلیقه و فهم و سرعت انتقال شماست»( اداره ارتباطات دبیرخانه شورای عالی حوزه‌های علمیه،1390،ص442).

در مورد ابتکار، ذوق و سلیقه‌ای که مقام معظم رهبری فرمودند نکاتی قابل ذکر می‌باشد:

الف) در جامعه‌ای که اغلب جوانان بخشی از اوقات خود (اگر نگوییم همه) را در فضای مجازی به سر می‌برند، مسجد اگر بخواهد پویا باشد نمی‌تواند نسبت به این فضا بی‌تفاوت باشد و از ظرفیت‌های آن استفاده نکند؛ به عنوان نمونه روحانی محترم می‌تواند با کمک گرفتن از جوانانی که در این زمینه تخصص دارند برای مسجد سایت یا وبلاگی طراحی کنند و فعالیت‌های خود را در آن منعکس نمایند، مشکلات مسجد، محله و... را در آن پی‌گیری نمایند. روحانی محترم می‌تواند حتی از ظرفیت شبکه‌های اجتماعی نیز بهره برده و به پویایی برنامه‌های مسجد کمک نماید.

ب) گاهی اوقات یک، کار کوچک اثر بسیار بزرگی را به همراه دارد، اگر با یک ذوق و سلیقه‌ای همراه شود، به عنوان نمونه خیلی وقت‌ها نصب یک تابلوی کوچک در مسجد برای جوانان، می‌تواند یک هیجانی به مسجد بدهد. به این عنوان که جوانان می‌توانند مطالبی را که فکر می‌کنند مورد نیاز دیگران است در اختیار مسئول تابلو گذاشته تا بعد از تایید در آن نصب شود. مانند مطلب علمی، اخلاقی، سوال، خاطره و.... روحانی محترم می‌تواند از این نوع برنامه‌ها نهایت استفاده را کرده و مسجد را از یکنواختی خارج کند. در یکی از شهرهای خراسان رضوی یکی از روحانیونی که برای پیش نماز به مسجدی رفته بود، برای تک تک خانواده‌های آن محله، به اسم یک یک اعضای خانواده‌شان دعوتنامه نوشته، و برای آن‌ها برده بود. که این کار باعث چندین برابر شدن جمعیت شرکت کنندگان نماز در مسجد شده بود.

 

 

نظر شما؟  
+ 0
مخالفم + 0
Bookmark and Share
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

نوشتن دیدگاه

حدیث هفته

امام علی علیه السلام: مَا أَكْثَـرَ اَلْعِبـَرَ وَ أَقَـلَّ اَلاِعْتِبَـارَ چه بسيار است پنـدها و چه اندكاند، پنـد پـذيران. نهج البلاغه/کلمات قصار 297

جامعه وعاظ بوشهر

    

ارسال مقالات

مقالات خود را برای ما ارسال نمایید.